Kategori: sinema

Yahu kimin aklına geldi bu işler şimdi bir düşünüyorum böyle bazen kendi kendime durup, otobüs beklerken falan o koca koca binalara bakıp, ne zaman bu hale geldi her şey? Hani eskiden bir film izlerdik öyle memleket kokardı, toprağın rengi sinerdi perdeye sanki, karakterler bildiğin bizim mahallenin abisi ablası gibiydi hatta belki biraz da abartılı ama…

Kült Filmlerin Mezarı Neresi? Perdeye İsyanın ve Tutkunun Son Dansı Bak şimdi efendim ya da kim dinliyorsa beni bilmiyorum ki zaten kim dinler bu çağda bir şeyler falan anlattığında herkes kendi yankısında boğulup duruyor neyse o ayrı bir mevzu ama şu kült filmler denen şeye takıldım ben yine sabah kahvesi işte böyle insana tuhaf tuhaf…

Vallahi ne yalan söyleyeyim, bu sinema denen şeyin de iyice suyu çıktı gibi geliyor bana ha? Hani eskiden böyle akşam oturup, ne bileyim, bir Clint Eastwood filmi açardın ya da işte Cate Blanchett’in o müthiş oyunculuğunu izlerdin, ah o günler… Şimdi ya bir şeyler havada uçuşuyor birileri gezegenleri patlatıyor ne bileyim uzaylılar dünyayı basıyor falan…

Festivallerin Ruhunu Kim Çaldı? Sinemanın Vitrini Ne Zaman Sanatını Gölgeler Oldu? Şimdi durup düşünüyorum hani şu film festivalleri vardı ya eskiden – böyle insanın içini kıpır kıpır eden, bir şeyleri keşfetme heyecanıyla dolu yerler falan. Nereye gitti onlar? Bilmiyorum sanki birileri gelmiş de o bütün o sihirli tozları süpürmüş almış götürmüş gibi değil mi öyle…

Yani şimdi bu sinemaya ne oldu ne bileyim ben eskiden hani bakardın bir sahneye, bir karakterin yüzündeki o minik titreşmeye o kaşın hafif kalkışına oradan bir dünya anlam çıkarırdın bir evren açılırdı zihninde. Hatırlıyor musun öyle filmleri? Yoksa ben mi çok yaşlandım da her şeyi o eski tatlı pembe gözlüklerle anımsıyorum sadece, öyle mi düşünmeliyim…

Perde, Tüketilip Atılan Bir Ambalaj Kağıdına mı Dönüştü? Sinemanın “Kullan At” Çağı Yahu neydi o eski filmlerin tadı hani böyle haftalarca kafana takılırdı beyni kurcalardı aylarca çıkmazdı aklından o karakterler replikler sahneler böyle bakkala giderken bile düşünürdün acaba oradaki mesaj neydi ya da ne bileyim o karakter niye öyle davrandı diye kendi kendine çay demleyip…

Şimdi bakın, sinema denen şeyin bir zamanlar ne kadar büyülü bir şey olduğunu hatırlayanlar var mı aramızda bilmiyorum ben açıkçası hatta bazen düşünüyorum, acaba ben mi yaşlandım da bu filmler bana yavan geliyor yoksa gerçekten de her şey suyu mu çıktı ne bileyim yani? Eskiden bir filmin fragmanı çıksa, aylarca onu beklerdik değil mi? Hatta…

O film setlerinin ışıltısı var ya hani, o “büyülü dünya” falan denilen şey, yemin ediyorum içim bayılıyor o laflara. Ne büyüsü yahu, bildiğin endüstri bu, hem de ne endüstri… Dünyanın anasını ağlatanından. Şimdi Menduh Amcanız yine bir şeylere takmış, kafayı bozmuş diyeceksiniz. E bozacağım tabii, bozmayıp da ne yapacağım! Yeşil perdenin arkasındaki kirli sırlar diyince…

Sinema ‘Bölüm’leşirken: Film Denen Şey Artık Ne Anlama Geliyor? Bakın şöyle bir durum var birader ya da abla artık kim okuyorsa hani ne bileyim ben şimdi buna film mi diyeceğim ne diyeceğim anlamıyorum vallahi billahi şaştım kaldım sinema denilen kutsal şey bizim çocukluğumuzda falan böyle kendine has ayrı bir tadı vardı bir başı bir sonu…

Şimdi durup da bir saniye düşünsek, hani o sinema denilen şey, hani bizim çocukken karanlık salonlarında kaybolduğumuz, patlamış mısırın kokusunun ruhumuza sindiği, gerçeklikle bağımızı koparan büyülü perde— o perde ne ara bu kadar tik-tok profil fotoğrafı gibi bir şeye dönüştü aklım almıyor benim. Ne demek istediğimi anladınız mı, bilmiyorum gerçi, ben de tam emin değilim…